yaacool-uroda.pl

Dlaczego zbyt duża ilość kwasów może powodować cellulit?

Sun, 05 Sep 2010 07:00:00 +0200

Przekwaszenie organizmu może osłabiać tkankę łączną. Nadmiar kwasów może być zatem odpowiedzialny za starzenie się skóry, zmarszczki i cellulit – tak twierdzą przynajmniej zwolennicy tej tezy. Kwasy i zasady Jeżeli chce się zrozumieć problem przekwaszenia, trzeba przejść mały kurs chemii. W naukach przyrodniczych roztwory wodne dzieli się na kwaśne, neutralne lub zasadowe. Miarę stanowi skala pH. Tak zwany stopień kwasowości określa się w skali od 0 do 14. Wartość równa 0 oznacza najwyższą kwasowość, a wartość 14 oznacza najwyższy poziom zasadowości. Wartość 7 oznacza punkt neutralny pomiędzy kwasami (wartość pH < 7) a zasadami (wartość pH >7 ). Jeżeli coś nie jest ani kwaśne, ani zasadowe odpowiada odczynowi czystej wody. Warto wiedzieć, że wartość pH 4 oznacza dziesięć razy większą kwasowość niż pH 5, ponieważ każda kolejna liczba w skali poniżej 7 oznacza dziesięciokrotnie wyższą kwasowość. Jeżeli kwasy zmiesza się z zasadami, to będą one wchodzić ze sobą w reakcje i się wzajemnie neutralizować. Gospodarka kwasowo-zasadowa w organizmie W zrównoważonej gospodarce organizmu człowieka dominują klimaty neutralne lub zasadowe. Wartość pH w trzustce i w jelitach wynosi 8,0, natomiast we krwi powinna ona wynosić 7,35-7,45. Ślina powinna mieć wartość pH 7,0-7,1, tkanka łączna 7,08-7,29, a mięśnie oraz aktywne komórki narządów 6,9. W następujących miejscach ludzkiego ciała panują jednak kwaśne odczyny: Skóra jest kwaśna – wartość pH skóry wynosi 5,5. Na skórze wytwarza się kwasowy płaszcz ochronny, niszczący wirusy i bakterie, które chciałyby wniknąć w głąb ciała. Sok żołądkowy jest przeważnie kwaśny – jego wartość pH wynosi 1,2-8,00. Kwasy są potrzebne przede wszystkim podczas trawienia białek. Poza tym kwas zabija przyjmowane z pokarmem zarazki chorobotwórcze. Mocz ma czasem kwaśny odczyn i wartość pH 4,8-8,0. Jako produkt odpadowy procesów trawiennych zawiera on – w zależności od przetworzonego pożywienia – również kwasy. Środowisko pochwy jest kwaśne i ma pH 4,0-4,5. Kwaśny odczyn pochwy zapewnia ochronę przed zarazkami chorobotwórczymi. Zrównoważony organizm ludzki funkcjonuje według swoistego planu usuwania nadmiaru kwasów (nie dotyczy to rejonów ludzkiego ciała, w których panują odczyny kwaśne). W mięśniach i aktywnych komórkach narządów zachodzą procesy przetwarzania substancji odżywczych w energię. Podczas spalania powstaje kwas węglowy. Aktywne komórki starają się go jak najszybciej pozbyć, bo inaczej nie będą mogły optymalnie funkcjonować. Oznacza to, że jeżeli wartość pH komórek serca spadnie poniżej 6,2, to serce stanie. Ponieważ krew ma mniej kwaśny odczyn, odpady (w postaci kwasów) mogą zostać przetransportowane z komórek ciała do krwi. Po drodze przechodzą przez tkankę łączną. Krew przenosi kwaśne odpady w kierunku: płuc, skąd są one wydychane nerek, skąd są one wydalane z moczem jelit, skąd są one wydalane z kałem skóry, skąd są one usuwane poprzez gruczoły potowe wraz z potem. Zwolennicy teorii przekwaszenia twierdzą, że jeżeli gospodarka kwasowo-zasadowa jest zaburzona, to również usuwanie kwasów ulega zakłóceniu. Organizm przechodzi wtedy do planu B i czasowo magazynuje kwasy. Ze względów zachowawczych nadmiar kwasów jest jednak magazynowany jak najdalej od ważnych organów życiowych – w tkance łącznej, która stanowi główne miejsce ich odkładania. Tkanka łączna nabiera kwaśnego odczynu Tkanka łączna spełnia w organizmie człowieka różne zadania. Stanowi osłonę dla nerwów i komórek. Podpiera i chroni narządy przed zarazkami chorobotwórczymi. Reguluje dostawy substancji odżywczych i transport odpadów. Tkanka łączna wspomaga też interakcje pomiędzy mięśniami, kościami i tkanką chrzęstną. Poza tym stanowi największy zbiornik wody w organizmie i steruje jego gospodarką wodną. Dlaczego? Składające się z białek (protein) elastyczne włókna kolagenowe tkanki łącznej są najlepszymi zbiornikami wody. W razie uszkodzenia ciała tkanka łączna dostarcza także ważne substancje odżywcze oraz lecznicze. Jak działa plan B? Nadmiar kwasów, który nie może być efektywnie usunięty poprzez nerki, gromadzi się w tkance łącznej, tworząc produkty odpadowe przemiany materii o kwaśnym odczynie. W ten sposób organizm unika nadwyrężenia a nawet uszkodzenia nerek. Co się jednak dzieje, jeżeli tymczasowe magazyny w tkance łącznej są przepełnione? Tkanka łączna się buntuje. Dosłownie. Gdy dochodzi do powstania nadmiaru kwasów, traci swoją elastyczność. W efekcie nie może efektywnie pełnić funkcji podpierającej. Organizm zaczyna przeciwdziałać powstałym zaburzeniom, wytrącając fibrynę, zwaną białkiem naprawczym. Niestety, fibryna sprawia, że tkanka łączna gęstnieje, robi się łykowata i spierzchnięta i w rezultacie nie może spełniać już tak dobrze swoich funkcji. Skutkiem są zaburzenia transportu substancji odżywczych i odpadowych. Zakłóceniu ulega funkcja filtracyjna. Spada zdolność magazynowania. Coraz więcej substancji szkodliwych zaczyna trafiać do krwi, co powoduje większe obciążenie organizmu. Może dojść nawet do zaburzeń przepływu krwi. Tkanka łączna ulega osłabieniu. Cellulit to skutek osłabienia tkanki łącznej Gdy tkanka łączna słabnie, zmniejsza się napięcie skóry. Powstają zmarszczki. Postępujące osłabienie tkanki łącznej to cellulit, czyli skórka pomarańczowa. Skóra wygląda optycznie starzej. I szybciej się starzeje.

Bierni palacze są częściej narażeni na utratę zębów

Fri, 03 Sep 2010 07:00:00 +0200

Werne, Niemcy. Palenie jest niezdrowe i szkodliwe również dla zębów. Dotyczy to zarówno aktywnych, jak i biernych palaczy. Wiadomo, że palenie ma negatywny wpływ na zęby. Zakres problemów z zębami spowodowanych paleniem jest duży i sięga od żółtawych przebarwień, poprzez nieprzyjemny zapach z ust, aż po utratę zębów w wskutek uszkodzeń masy kostnej, utrzymującej zęby. 31 maja z okazji Światowego Dnia Bez Tytoniu Niemieckie Towarzystwo Pneumologii i Medycyny Sztucznej Wentylacji Płuc (DGP) wskazało, że tego typu problemy mogą mieć również bierni palacze. Jak informują lekarze z DGP, skutki biernego palenia przebadano podczas testów laboratoryjnych na szczurach. Utrata masy kostnej u szczurów narażonych na działanie dymu papierosowego była większa niż w przypadku grupy kontrolnej, niezależnie od tego, czy szczury wdychały dym ze zwykłych papierosów czy papierosów typu light. Prof. dr Tobias Welte z Medycznej Szkoły Wyższej w Hanowerze (Niemcy) zaleca zatem, by unikać palenia w zamkniętych pomieszczeniach, a więc także w mieszkaniu czy samochodzie. Z palenia w pomieszczeniach powinno się zrezygnować zwłaszcza wtedy, gdy przebywają w nich dzieci. Według informacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w Polsce aż osiemdziesiąt procent dzieci jest narażonych na działanie dymu tytoniowego właśnie w domu.

Regeneris. Młodość ma się we krwi!

Wed, 01 Sep 2010 07:00:00 +0200

Regeneris to innowacyjny zabieg odmładzający, praktykowany w Polsce od dwóch lat. Dotychczas wypoczęta twarz oraz napięta, wygładzona skóra były efektem iniekcji botoksu lub kwasu hialuronowego. W przypadku Regeneris widoczna poprawa kondycji skóry możliwa jest dzięki wykorzystaniu krwi pacjenta. Podczas zabiegu kluczową rolę odgrywa jeden ze elementów krwi - osocze bogatopłytkowe. Na temat nowej terapii odmładzającej rozmawialiśmy z dr. med. Kamilą Skrętkowicz-Szarmach z Gabinetu Dermatologii Ogólnej, Estetycznej i Laserowej Dermis w Gdańsku. YaaCool: Czego może spodziewać się pacjent, który wybrał Regeneris jako terapię odmładzającą? Na początku nieuniknione jest zapewne pobranie krwi. Jak wyglądają kolejne etapy zabiegu? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Na początku pobiera się niewielką ilość krwi do probówki z opatentowanym, specjalnym żelem. Następnie całość poddaje się wirowaniu. Żel powoduje oddzielenie bogatopłytkowego osocza zawierającego płytki krwi bogate w czynniki wzrostu. Następnie z probówki pobiera się osocze bogatopłytkowe i wstrzykuje w skórę. Dzięki temu zabiegowi komórki skóry są pobudzane do samoodbudowy i wzmożonej produkcji kolagenu, co w procesie walki z oznakami starzenia staje się bezcenne. Czym jest osocze bogatopłytkowe, stosowane podczas zabiegu? Czy przypomina ono konsystencją i kolorem naturalną krew? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Osocze bogatopłytkowe zawiera komórki i czynniki wzrostu z krwi, które pobudzają skórę do regeneracji, dzięki czemu odzyskuje ona młodzieńczą witalność. W efekcie skóra staje się gładsza, bardziej elastyczna i wyraźnie młodsza. Osocze bogatopłytkowe jest w 100 procentach biokompatybilne, a rewitalizacja skóry możliwa jest dzięki, tzw. Autologicznej Odnowie Komórkowej (ACR – Autologous Cellular Regeneration), czyli regeneracji komórek skóry dzięki działaniu własnych czynników wzrostu i komórek macierzystych. Osocze bogatopłytkowe ma barwę złotawą i jest przezroczyste oraz — tak jak krew — płynne. Jak długo trwa zabieg? Czy jest on bolesny? Czy istnieją przeciwwskazania? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Zabieg trwa około 30 min. Przed zabiegiem można zastosować znieczulenie kremem, które trwa dodatkowo 30-60 minut, wówczas pacjent czuje się komfortowo w trakcie zabiegu. Technologia oparta o Regeneris jest absolutnie naturalna i biokompatybilna, bez ryzyka nietolerancji, alergii czy innych reakcji immunologicznych. Praktycznie nie istnieją przeciwwskazania, niemniej jednak nie polecałabym tego zabiegu kobietom w ciąży, ze względu na stres wywołany samymi ukłuciami. Jak duże jest prawdopodobieństwo, że zaraz po zabiegu pojawią się na twarzy obrzęki, krwiaki lub zaczerwienienia? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Jest to sprawa indywidualna, ale ryzyko krwiaków jest mniejsze niż po klasycznej mezoterapii. Ponieważ w miejscu ukłucia i wprowadzenia preparatu podaje się płytki krwi, które aktywują proces krzepnięcia, dlatego z reguły krwiaki goją się szybciej niż po klasycznej mezoterapii. Nieznaczny obrzęk i zaczerwienienie skóry obserwuje się z reguły tuż po zabiegu. Czy bezpośrednio po zabiegu można powrócić do pracy i do codziennych obowiązków? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: U niektórych pacjentów jest to możliwe, zależy to od indywidualnych właściwości skóry. Jeżeli ma się skórę, która łatwo się czerwieni i ma skłonność do siniaków, wówczas zabieg najlepiej zaplanować przed wolnym weekendem. Jakich efektów można się spodziewać po zabiegu? Jak długo utrzyma się widoczna poprawa wyglądu twarzy? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Efekty, które możemy uzyskać, dzięki Regeneris to: rewitalizacja skóry, wygładzenie i ujednolicenie kolorytu skóry, poprawa elastyczności, napięcia i gęstości skóry remodeling włókien kolagenowych poprawa ukrwienia skóry wygładzenie zmarszczek i fałd przyspieszenie procesów gojenia po zabiegach medycyny estetycznej. Poprawa wyglądu twarzy widoczna jest przez kilka miesięcy po serii zabiegów. Na czym polegają dobre i złe strony zabiegu Regeneris, jeżeli porównamy go bezpośrednio z innymi metodami odmładzającymi? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Jest to zabieg bardzo bezpieczny, stosowany nawet u chorych na nowotwory, polecany do poprawy jędrności skóry. Efekty wolumetryczne po Regeneris nie są tak spektakularne jak, np. po zastosowaniu wypełniaczy. W jakich odstępach czasu zabieg należy powtórzyć? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Najlepiej przeprowadzić serię 2-3 zabiegów w odstępach dwu- trzytygodniowych, którą można powtórzyć po upływie jednego roku. Ile kosztuje pojedynczy zabieg? Dr med. Kamila Skrętkowicz-Szarmach: Pojedynczy zabieg kosztuje 600-800 zł.

Tatuaż – sztuka na skórze

Mon, 30 Aug 2010 07:00:00 +0200

Coraz więcej ludzi ozdabia swoją skórę tatuażami. W naszym artykule prezentujemy historię tatuażu i opowiemy o jego znaczeniu w kulturze. Historia tatuażu Historia sztuki tatuowania ciała sięga wiele tysięcy lat wstecz. Gdy w 1991 roku odkryto mumię człowieka z Hauslabjoch, znanego bardziej jako Ötzi, naliczono na jego ciele prawie 60 tatuaży. Tym samym znaleziono dowód, że tatuaże wykonywano już ponad 5 000 lat temu. Istnieje jednak opinia, że japońska tradycja tatuażu ma nawet 12 000 lat. Historia sztuki tatuażu kojarzona jest jednak z polinezyjskimi wyspami na Pacyfiku. Używane w języku polskim (w podobnych formach również w wielu innych językach) słowa "tatuaż" i "tatuowanie" pochodzą od tahitańskiego słowa "tatau", które w wolnym tłumaczeniu oznacza "wielokrotne uderzanie dłonią". Polinezyjczycy ozdabiali swoje ciało podczas rytualnych obrzędów, używając do tego celu igieł i farby wytwarzanej z soków roślin i sadzy. Na Zachód tatuaże dotarły w XVIII wieku. Brytyjski żeglarz James Cook i jego załoga po powrocie ze swoich wypraw na Południowy Pacyfik opowiadali o wytatuowanych mieszkańcach tamtejszych wysp. Sami też dali zrobić sobie takie tatuaże. W ten oto sposób tatuaże stały się popularną wśród żeglarzy pamiątką, przywożoną z wypraw na odległe lądy. Ważnym wydarzeniem, które podniosło rangę tatuażu w społeczeństwie Europy, było odkrycie elektrycznej maszynki do tatuażu. Dokonał tego w 1891 roku Amerykanin Samuel O’Reilly. Do lat 80. XX wieku tatuaże nosili rockmani, więźniowie i członkowie gangów. Później nastąpiły radykalne zmiany i obecnie wielu Europejczyków, zwłaszcza młodych, ma jeden lub więcej tatuaży. Znaczenie tatuażu w kulturze Już u mieszkańców Polinezji tatuaże miały jasno określone znaczenie. Osoby, które miały tatuaż wykonany na Południowym Pacyfiku, musiały zazwyczaj przynależeć do jednej z uprzywilejowanych grup. W Japonii tatuaże były zarezerwowane dla członków organizacji Yakuza (na Zachodzie określanej mianem "japońskiej mafii"). W Europie i Ameryce długą tradycję ma tatuowanie się przez więźniów. W tym wypadku tatuaże stanowią między innymi informację o rodzaju popełnionych przestępstw czy o okresie pobytu w więzieniu. Do klasycznych wzorów więziennych tatuaży zaliczają się wytatuowane pod okiem łzy i trzy punkty na dłoni pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym. Wybierając motyw tatuażu, powinno się najpierw zapoznać z przypisywanym mu ewentualnie znaczeniem, mimo iż dzisiejszych czasach tatuaże są zazwyczaj postrzegane jedynie jako ozdoba ciała. Niektóre dzieła mają indywidualne znaczenie, na przykład stanowią pamiątkę po ukochanej osobie. Ze względu na dużą popularność tatuaże zyskały już stosunkowo dużą akceptację społeczną. Osoby, które chcą zwrócić na siebie uwagę lub wywołać szok, robią sobie tatuaże w bardzo widocznych miejscach: na dłoniach, szyi czy twarzy. Tego rodzaju tatuaże są jednak jeszcze przez wiele osób odbierane jako prowokacja.

Fryzury – trendy w modzie męskiej na sezon 2010

Sat, 28 Aug 2010 07:00:00 +0200

Jednakowe krótkie cięcie dla wszystkich mężczyzn? To już przeszłość! W 2010 roku obowiązuje moda na różnorodne fryzury – dotyczy to również mężczyzn. Modne jest wszystko — włosy krótkie i długie, z wyrazistym przedziałkiem, rozczochrane czy fantazyjnie ułożone i wystylizowane. YaaCool prezentuje najnowsze trendy we fryzjerstwie męskim. Wyrazisty przedziałek Taką fryzurę nosili już Cary Grant i Gregory Peck w latach 40. i 50. XX w., a dziś głęboki, wyraźnie poprowadzony przedziałek jest znów modny. W innym wariancie włosy są nieco dłuższe i utrwalone połyskującym lakierem. Długa grzywka opada asymetrycznie na czoło, a pejsy podkreślają klasyczny wygląd (patrz: zdjęcie). Prosto i nieskomplikowanie Dla mężczyzn, którzy są dość praktyczni i mają rano mało czasu na układanie włosów, odpowiednia będzie nieskomplikowana, krótka fryzura. Włosy powinny mieć długość kilku centymetrów, by można było je unieść do góry za pomocą niewielkiej ilości żelu, pozostawiając jednak w nieznacznym nieładzie, by uzyskać naturalny wygląd. Krótkie boki, dłuższa góra Ważnym trendem w zakresie męskich fryzur w 2010 roku są długie i puszyste włosy w górnej części głowy. Aby uzyskać taki efekt boki fryzury przycina się krótko, podczas gdy włosy na górze głowy pozostawia się dłuższe i stylizuje za pomocą pianki dla włosów i żelu. Jak, to już kwestia własnej fantazji, ponieważ dozwolone jest wszystko — lekko potargane włosy, rozwichrzone loki, a do tego asymetrycznie przycięta grzywka. Fryzura w stylu rockabilly — czupryna i pejsy Długie włosy na górze głowy będą również doskonałe, by zrobić fryzurę w tak zwanym stylu rockabilly, opartym na stylu lat 50. XX w. Jeśli ma się gęste włosy i zręczne dłonie, to z dłuższych włosów można uformować sobie fryzurę á la Elvis. Stylowe będą pejsy, które dodadzą charakteru lat 50. Styl lat 50. reprezentowany również przez grającego wtedy aktora Jamesa Deana przeżywa swój renesans. Aby uzyskać fryzurę w jego stylu, włosy na bokach i karku przycina się krótko, podczas gdy część górnej partii włosów zaczesuje się na twarz, a pozostałą część unosi się za pomocą żelu w górę. Wyluzowana i rozczochrana fryzura jak u bohaterów Zmierzchu Obecne gwiazdy kina skorzystały z inspiracji najlepszych stylistów fryzur. Aby uzyskać rozczochraną fryzurę w stylu aktora Roberta Pattisona, znanego z filmu Zmierzch, trzeba mieć trochę dłuższe i postopniowane włosy. Za pomocą żelu i pianki do włosów można wyczarować wyglądającą nieco niedbale (niczym po wstaniu z łóżka) fryzurę. Włosy sięgające aż do brody Włosy mężczyzny wcale nie muszą być krótkie. W tym roku mogą sięgać aż do brody! Taka fryzura umożliwia także wiele różnych stylizacji, na przykład ułożenie pasm włosów tak, aby zachodziły na twarz albo noszenie miękko opadających fal włosów. Aby uzyskać stylowy nerd-look, robi się na boku mocny przedziałek i utrwala proste włosy żelem. Wygląd mogą uzupełnić odpowiednio dobrane okulary o szerokich oprawkach. Dobrze obcięte, sięgające do brody włosy można również ułożyć włosy na styl pazia. Za pomocą szerokiej szczotki prostuje się włosy i utrwala fryzurę za pomocą wosku. Do takiej stylizacji pasuje długa, zaczesana na twarz grzywka. Grzywka to podstawa Obojętnie czy będzie długa i asymetryczna czy krótka i prosto ścięta — grzywka w 2010 roku jest wręcz obowiązkowa! Na pokazach styliści prezentują na przykład długie grzywki z głębokim przedziałkiem z boku, zaczesane w poprzek twarzy. Trzydniowy zarost doda jeszcze bardziej męskiego wyglądu. Grzywka może być również krótka i zaczesana prosto na czoło. Dla indywidualistów — irokez Kolejną odmianę stylu rockabilly stanowi jeszcze inna fryzura, w której włosy po bokach są także krótkie, a długie włosy na górze głowy układa się, nadając im kształt irokeza. Nie są one jednak prosto postawione jak w stylu punk, lecz zawinięte, by powstał miękko wykończony lok. U osób posiadających naturalnie kręcone włosy wystarczy je unieść do góry. Z tyłu, na przedłużeniu irokeza włosy mogą odstawać. Odważniejsze osoby mogą ułożyć sobie dwa biegnące równolegle pasma rozczochranych włosów.

Szczoteczki ultradźwiękowe - nowa technologia, choć niekoniecznie krok naprzód

Thu, 26 Aug 2010 07:00:00 +0200

Baierbrunn, Niemcy. Być może, że osoby, które szczególnie dbają o swoje zęby, mają już nowoczesne szczoteczki ultradźwiękowe. Czy zastosowanie nowej technologii daje rzeczywiście takie rezultaty, jakie obiecują producenci? Zdaniem niemieckich naukowców tak nie jest. Masz już ultradźwiękową szczoteczkę do zębów? Od pewnego czasu nowy rodzaj szczoteczek elektrycznych zyskuje coraz bardziej na popularności. Za największą zaletę szczoteczek elektrycznych uważa się często liczbę ruchów na minutę. Zwykła, elektryczna szczoteczka wykonuje maksymalnie 6 000 ruchów na minutę, podczas gdy szczoteczki ultradźwiękowe osiągają nierzadko 30 000 ruchów na minutę. Jednak ile ruchów powinna wykonywać szczoteczka elektryczna, by uzyskać jak najlepszy rezultat czyszczenia? Redakcja niemieckiego magazynu aptecznego "Senioren Ratgeber" postanowiła w jednym ze swoich wydań zająć się tą kwestią. Na uniwersytecie w Münster (Niemcy) sprawdzono za pomocą czyszczącego robota, czy duża liczba ruchów ma pozytywny wpływ na efekt końcowy. Podczas testów okazało się, że szybciej nie oznacza automatycznie lepiej. Kolejną przytaczaną przez producentów zaletą szczoteczek ultradźwiękowych są mniej agresywne działanie i dodatkowe czyszczenie przestrzeni międzyzębowych. Zdaniem dr. Markusa Kaupa z Polikliniki Stomatologii Zachowawczej w Münster również w tej mierze szczoteczki ultradźwiękowe nie spełniają oczekiwań. Jeśli nie będzie się nawet nowej szczoteczki zbyt mocno przyciskać, to i tak można doprowadzić do uszkodzeń w jamie ustnej. Poza tym wychwalane czyszczenie przestrzeni międzyzębowych za pomocą tej szczoteczki nie zastąpi nici dentystycznych czy szczoteczek międzyzębowych.

Wakacyjna opalenizna – jak ją zatrzymać jak najdłużej?

Tue, 24 Aug 2010 07:00:00 +0200

Większość z nas powróci z urlopu ze świeżą opalenizną. Złocisty odcień skóry nada twarzy zdrowy wygląd, ale niestety ... tylko przez krótki okres czasu. Po upływie kilku tygodni letnia opalenizna zniknie bez śladu. Istnieje jednak kilka sprawdzonych sposobów, które pozwolą nam cieszyć się nią jak najdłużej. Opalanie? Tak, ale w sposób kontrolowany i stopniowo! Trwałą opaleniznę uzyskamy, unikając intensywnych promieni słonecznych. Skórę należy przyzwyczajać do słońca stopniowo. Podczas urlopu omijajmy zatem miejsca najbardziej nasłonecznione. Zamiast rozkładać leżak na gorącej od żaru plaży, schrońmy się lepiej pod konarami drzew. W pogodne dni do miejsc zacienionych dociera nawet 50 procent promieniowania UV. A to oznacza, że opalać można się również w cieniu. Stopniowo nabyta opalenizna nie naraża skóry na poparzenia, jest zdrowsza, bardziej intensywna i dłużej się utrzymuje. Po opalaniu? Nawilżanie! Słońce wysusza skórę. Na skutek promieniowania UV skóra się łuszczy, staje się szorstka i nieprzyjemna w dotyku. Dlatego po każdej kąpieli słonecznej należy stosować preparaty nawilżające. Godne polecenia są przede wszystkim balsamy do ciała o lekkiej konsystencji, zawierające mocznik lub kwas hialuronowy. Właściwości regenerujące, wygładzające i nawilżające mają także kosmetyki przeznaczone specjalnie do pielęgnacji skóry po opalaniu. Do wartościowych składników tego typu produktów należy m.in. ekstrakt z aloesu, woda termalna i witamina E. Po opalaniu? Letni prysznic! Jeżeli chcemy przez dłuższy czas cieszyć się letnią opalenizną, nie możemy dopuścić do tego, by skóra się łuszczyła. Skóra nie ulegnie nadmiernemu wysuszeniu wtedy, gdy będziemy wystrzegać się długich i gorących kąpieli. Jeżeli trudno nam zrezygnować z relaksu w wannie, zadbajmy przynajmniej o to, aby temperatura wody nie przekraczała 36 stopni Celsjusza. Do przygotowanej do kąpieli wody warto dodać olejek, który zapewni skórze odpowiednie nawilżenie i natłuszczenie. Faktem jednak jest, że opalonej skórze nic tak dobrze nie służy jak krótki, letni prysznic. Pielęgnacja opalonej skóry Peeling ma bez wątpienia wiele zalet — złuszcza, wygładza i ujędrnia naskórek. Na letnią opaleniznę zabieg ten może mieć jednak niekorzystny wpływ. Usuwanie zanieczyszczeń i martwych komórek naskórka może podrażnić cerę i przyspieszyć utratę złocistego odcienia skóry. Zamiast po peeling warto sięgnąć po maseczki rewitalizujące. Do opalonej skóry nadają się najlepiej produkty zawierające kwas hialuronowy, wodę termalną, olejek z kiełków pszenicy lub ziaren wiesiołka, a także wyciąg z ogórecznika lekarskiego. Ponadto właściwości odżywcze i nawilżające posiadają kremy z witaminą E i A oraz koenzymem Q10. Właściwe odżywianie Ładną opaleniznę zapewnimy sobie nie tylko poprzez właściwą pielęgnację skóry, lecz także odpowiednie odżywianie. Przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych chroni skórę betakaroten. Substancja ta występuje m.in. w marchewce, pomidorach, dyni, morelach, mango, nektarynkach, brzoskwiniach, gruszkach, szpinaku, brokułach, śliwkach, groszku i kukurydzy. Regenerację komórek skóry wspomaga także oliwa tłoczona na zimno, pełnoziarniste pieczywo oraz orzechy.

Poradnik YaaCool: Pij i chudnij!

Sun, 22 Aug 2010 07:00:00 +0200

Jak twierdzą naukowcy, picie dużej ilości wody nie tylko zapobiega nadwadze, lecz pomaga schudnąć. Powinniśmy pić, pić i jeszcze raz pić — od dwóch do trzech litrów wody dziennie. Tak przynajmniej zalecają eksperci. Dlaczego? Woda pomaga spalić energię. Dzięki temu zapobiega nadwadze i pomaga schudnąć. Trzy powody, dlaczego picie wody jest zdrowym i naturalnym sposobem na odchudzanie 1. Woda trzyma apetyt na wodzy Eksperci zalecają picie dwóch litrów wody dziennie. Wiadomo, że około 90 procent ludzi pije za mało wody. Jak podała w 2009 r. Krajowa Izba Gospodarcza, mniej niż połowa Polaków deklaruje, że pije wodę codziennie, a aż 61% sięga po nią dopiero w momencie, gdy odczuwa pragnienie. Pragnienie to sygnał ostrzegawczy, jaki daje nam organizm, gdy niedobór płynów wynosi ok. 0,8 litra. Większość z nas mylnie odbiera pragnienie jako głód. Da się to jednak zmienić, zaspakajając głód będący oznaką pragnienia poprzez picie wody. Pijąc wodę, można uciszyć (przynajmniej na jakiś czas) uczucie głodu, jednocześnie nie dostarczając organizmowi kolejnych kalorii. 2. Wodza napędza przemianę materii i oczyszcza organizm ze złogów Woda pomaga rozłożyć pożywienie (na przykład na witaminy, enzymy, minerały i pierwiastki śladowe), dzięki czemu metabolizm w naszym organizmie przebiega optymalnie. Rozpuszczone w wodzie substancje są transportowane do odpowiednich miejsc w organizmie lub z niego wydalane. W przypadku zrównoważonej gospodarki płynami złogi odpadów i substancji trujących, które zalegają w stawach, nerkach, wątrobie, mózgu lub skórze, powinny zostać odpowiednio rozpuszczone i wypłukane z organizmu. Natomiast jeżeli pije się za mało, naraża się własny organizm na różne zagrożenia. Na zapowiadający się, silny niedobór płynów organizm reaguje wprowadzeniem programu oszczędnościowego. W pierwszej kolejności pobiera wodę ze skóry. Również pożywienie zostaje na dłużej zatrzymane w organizmie. Zatrzymaniu ulegają procesy wypłukiwania produktów odpadowych. Zamiast je usunąć, organizm magazynuje je w komórkach, a tam zaczyna z kolei brakować miejsca dla tlenu i substancji odżywczych. Nasza rada: Jasny, przejrzysty mocz stanowi oznakę zrównoważonej gospodarki wodnej w organizmie. Jeżeli mocz jest ciemniejszy, oznacza to, że w organizmie brakuje wody. 3. Woda wspiera spalanie tłuszczu Naukowcy z berlińskiej kliniki Charité odkryli, że picie wody powoduje zwiększenie zużycia kalorii przez organizm. Tak więc spożywanie 1,5-2 litrów wody dziennie zwiększa ilość zużytej energii nawet do 100 kilokalorii. "W skali roku oznacza to spalenie o około 36 500 kalorii więcej. Odpowiednik takiej ilości kalorii może stanowić 5 kilogramów tkanki tłuszczowej" – informuje dr n.med. Michael Boschmann, kierownik badań berlińskiej kliniki. Co zrobić, by pić i mieć szczupłą sylwetkę? Wypijaj dwie szklanki wody zaraz po wstaniu z łóżka. Pozwoli to na wyrównanie niedoborów powstałych w ciągu nocy. Zwróć uwagę na to, by woda nie była za zimna, bo może powodować bóle głowy. Letnia, ciepła, a nawet gorąca woda będzie zatem o wiele lepsza. Następnie w ciągu dnia wypijaj regularnie zalecaną ilość wody. Nie pij tuż po jedzeniu, lecz raczej w trakcie posiłku. Panuje opinia, że zbyt duża ilość wody rozrzedza kwasy żołądkowe i uniemożliwia optymalny metabolizm w żołądku. Dwie i pół godziny po posiłku wolno natomiast napić się więcej. Potrawy są już wtedy odpowiednio przetrawione i gotowe do transportu w jelitach. Zdaniem ekspertów organizm potrzebuje do tego celu codziennie około dziewięciu litrów wody, które w większości bierze z własnych zasobów, później je oczyszcza i ponownie gromadzi. Osoby, które jedzą pożywienie ubogie w wodę, jedząc na przykład za mało warzyw i owoców, powinny pić bardzo dużo, co pozwoli zrównoważyć gospodarkę wodną w organizmie. Jeszcze jedna wskazówka na zakończenie: Niedawno przeprowadzone badania naukowe donoszą. że starzejące się komórki czuciowe w układzie pokarmowym nie potrafią dobrze ocenić, jaką ilość płynów otrzymuje organizm. Stanowi to wyjaśnienie, dlaczego starsi ludzie piją zazwyczaj za mało, nawet gdy chce im się pić. Uczucie pragnienia jest u tych osób mniejsze, ponieważ komórki czuciowe wysyłają do mózgu komunikat, że pragnienie zostało już ugaszone. Na dłuższą metę taki mechanizm może być groźny dla życia! Minimalną ilość płynów potrzebnych organizmowi w ciągu doby można wyliczyć według następującego wzoru: Należy podzielić swoją wagę, na przykład 75 kg, przez 25. W tym przypadku będzie ona wynosić trzy litry.

Klub fitness - na co zwrócić uwagę w umowie

Fri, 20 Aug 2010 07:00:00 +0200

Zbyt długi okres wypowiedzenia i horrendalne opłaty miesięczne? Przeczytaj nasz artykuł, by dowiedzieć się, na co trzeba zwrócić uwagę, podpisując umowę z klubem fitness. Niektóre kluby fitness próbują za pomocą wyrafinowanych umów wyciągnąć od klientów więcej pieniędzy, niż klienci zamierzają wydać. Zobacz, jak można rozpoznać zawarte w umowie kruczki i warunki płatności, które nie są do końca w porządku. Umowę lepiej przeczytać w domu Nawet jeśli jest się zachwyconym nowym klubem fitness i chce się od razu podpisać umowę, trzeba ją dokładnie przeczytać. Jak to bywa w innych sytuacjach związanych z podpisywaniem umów, również w przypadku umów zawieranych z klubami fitness diabeł tkwi w szczegółach, a ściślej mówiąc w drobnym druczku. Umowę i regulamin klubu powinno się zabrać do domu i w spokoju przestudiować. Przynależność do klubu fitness wiąże się przecież przeważnie z niemałym nakładem finansowym. Miesięczny karnet w wysokości kilkudziesięciu złotych zamieni się z czasem w setki czy tysiące złotych. Ceny W spartańsko urządzonej siłowni powinno się zapłacić mniej niż w luksusowym spa z bogatą ofertą odnowy biologicznej. Ceny wahają się zazwyczaj od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Jednak klient musi sam ocenić, czy konkretna oferta jest warta swojej ceny. Okres obowiązywania umowy Po przejściu jedynie próbnego treningu w wybranym klubie fitness nie powinno się podpisywać długoterminowej umowy. Może się zdarzyć, że już w pierwszych tygodniach odkryje się istotne mankamenty, których się nie zauważyło na próbnych zajęciach. Niektóre kluby oferują na początku krótkoterminowe umowy. To dobrze o nich świadczy. Właściciele są przekonani o jakości swoich usług i nie muszą przywiązywać klienta na siłę. Przeważnie umowa przedłuża się automatycznie po upływie terminu wypowiedzenia. Dlatego ewentualną datę wypowiedzenia warto zanotować sobie w kalendarzu. Termin wypowiedzenia Im krótszy okres wypowiedzenia, tym lepiej. Maksymalnie powinien on wynosić trzy miesiące. Pozostałe koszty W niektórych klubach stosuje się opłaty wpisowe lub opłatę manipulacyjną za opiekę nad nowym klientem. Tego typu koszty też trzeba uwzględnić w swoich kalkulacjach. Płatność z góry Powinno się zwrócić też uwagę na to, co ile trzeba będzie opłacać członkostwo w klubie. Jeżeli opłaty należy uiszczać kwartalnie, to w przypadku choroby mogą być problemy z odzyskaniem zapłaconej wcześniej kwoty. Ustalenia dotyczące naruszenia umowy Gdy się zachoruje albo dozna kontuzji i nie będzie można trenować w klubie (potwierdzeniem jest zaświadczenie lekarskie), umowa powinna ulec zawieszeniu. Jeżeli w umowie jest inny zapis, to należy zachować czujność. Negocjacja cen i warunków płatności Również w klubach fitness można czasami wynegocjować indywidualne ceny czy warunki umowy. Najlepiej będzie, jeżeli porozmawia się w tej kwestii z szefem klubu. Ustalenia powinny być sporządzone na piśmie. Rabaty Warto zwrócić uwagę na specjalne rabaty. Niektóre kluby oferują korzystniejsze ceny, na przykład dla kolejnych członków rodziny.

Krótko i na temat, czyli najważniejsze informacje o trądziku

Wed, 18 Aug 2010 07:00:00 +0200

Trądzik to najczęściej występująca choroba skóry. Problem zanieczyszczonej skóry dotyczy nie tylko młodzieży w okresie dorastania, lecz także na przykład 40 procent kobiet powyżej 20 roku życia. Przyczyny trądziku Zwiększona aktywność hormonów w okresie dojrzewania nie jest jedyną przyczyną powstawania trądziku. Po upływie okresu dojrzewania przyczyną mogą być również choroby związane z przemianą materii. Poza tym powstawanie pryszczy mogą powodować bakterie, składniki kosmetyków czy tytoń. Amerykańscy naukowcy odkryli także, że także stres sprzyja zachorowaniom na trądzik. Proces powstawania trądziku Metabolizm skórny wygląda następująco: Poprzez mieszki włosowe na powierzchnię skóry cały czas wydostaje się łój. Jeżeli gospodarka hormonalna jest zaburzona, zdarza się, że hormony — na przykład androgeny — napędzają produkcję łoju i powodują opuchnięcie skóry. W efekcie wytwarza się za dużo łoju, który nie może zostać wydalony na zewnątrz, ponieważ przewody gruczołów są zrogowaciałe i zwężone. Z komórek rogowych (korneocytów) i łoju tworzy się czop. Powstałe w nim ognisko przyciąga baterie — Propionibacterium acnes, granulosum i avidum. Bakterie wytwarzają enzymy, tak zwane lipazy. Lipazy uwalniają kwasy tłuszczowe zawarte w łoju. Sprzyja to powstaniu zapaleń, ponieważ zachowują się one jak ciała obce i uszkadzają ścianki mieszków włosowych. Również endogenne hormony odpornościowe, jak interleukina-1 alfa, są współodpowiedzialne za zapalenia. Do akcji wchodzą komórki krwi, podczas reakcji obronnej wytwarzają ropę. Powstaje bolesna, ropna krosta, czyli pryszcz. Sposoby na trądzik Zdrowe odżywianie i niepalenie mogą poprawić ukrwienie skóry. Jeśli mimo zachowania podstawowych zasad powstanie pryszcz, nie wolno w żadnym wypadku go wyciskać. Zbyt gwałtowne otwarcie pryszcza powoduje bowiem rozprzestrzenienie się ropy i sprzyja powstawaniu blizny. Lepiej to zadanie powierzyć kosmetyczce, która zajmie się pryszczami w sposób profesjonalny. Poza tym na pewno udzieli nam rad, jak skutecznie dbać o posiadany rodzaj cery. Do zabiegów wspierających zalicza się na przykład peeling, czyli złuszczanie rogowej warstwy naskórka, dzięki któremu skóra stanie się cieńsza, a obumarłe warstwy skóry są efektywnie usuwane, co z kolei ułatwia odpływ łoju. Na rynku są dostępne różne preparaty zawierające substancje o właściwościach peelingujących. Radykalnym rozwiązaniem problemu z trądzikiem jest zażywanie leków stymulujących od wewnątrz rogowacenie skóry. Trzeba to jednak zrobić po konsultacji z dermatologiem. Lekarz pomoże także określić przyczynę trądziku. W przypadku uwarunkowań genetycznych trzeba dopasować leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta. Farmakologiczne leczenie trądziku polega często na podaniu środków hormonalnych (stosowanych u kobiet) lub antybiotyków.