Specjaliści od spraw żywienia i lekarze zalecają, by jeść dziennie pięć porcji warzyw i owoców. Jedną taką porcją może być sok – najlepiej świeży, a nie z kartonu.

Świeży sok – źródło zdrowia i urody

Świeży sok to samo zdrowie. Zawiera liczne witaminy, minerały, błonnik i wiele cennych dla organizmu człowieka składników odżywczych. Regularne picie świeżych soków pozytywnie wpływa na funkcjonowanie całego organizmu, a więc pośrednio również na urodę.

Przyrządzanie świeżego soku

Soki można przeróżnie komponować, ale warto też zdobyć nieco wiedzy na ten temat, zwłaszcza jeżeli się na coś choruje i bierze leki.

Najzdrowsze soki przyrządza się wyłącznie ze świeżych, najlepiej ekologicznych, warzyw i owoców. Warzywa i owoce ekologiczne, które posiadają cienką, mocno przylegającą skórkę, wystarczy dobrze wyszorować, pozostałe należy obrać.

Do sporządzania soku z warzyw i owoców używa się zazwyczaj wyciskarki, sokowirówki lub blendera, ale można je zetrzeć na tarce i odcisnąć sok. Wyciskarki do cytrusów są tanie i łatwe w obsłudze, jednak do wyciskania wszystkich warzyw i owoców służą bardziej zaawansowane urządzenia, które są niezwykle skuteczne, bo umożliwiają uzyskanie wartościowego soku, nawet z bardzo twardych i włóknistych warzyw i owoców oraz ziół. Ich wadą są jedynie wysokie ceny. Tańszym rozwiązaniem są sokowirówki, które również pozwalają uzyskać zdrowy, lecz bardziej napowietrzony sok. Niestety, nie nadają się ani do wyciskania soku z ziół, ani twardych i włóknistych warzyw i owoców. Do robienia gęstych soków i koktajli nadaje się także blender.

Samo przyrządzanie soku jest dość łatwe. Wystarczy określić kompozycję z warzyw lub/i owoców, umyć je, obrać, ewentualnie usunąć pestki bądź gniazda nasienne, pokroić na cząstki i przepuścić przez wyciskarkę albo sokowirówkę.

Picie i przechowywanie świeżego soku

Świeży sok najlepiej jest wypić tuż (do 20 minut) po przyrządzeniu lub przechowywać go w zamkniętym słoiku (maksymalnie przez dwa dni) w lodówce – uchroni to sok przed utratą cennych substancji odżywczych, w tym zawartych w nich dobroczynnych enzymów.

Dzieci, osoby będące w trakcie rekonwalescencji i te, dla których naturalne soki są zbyt mocne, powinny pić soki rozcieńczane wodą.

Wytłoków nie trzeba wyrzucać – przyrządza się na przykład zupy, placki albo musy.

Wybrane kompozycje soków z warzyw i owoców

W księgarniach i w Internecie znajdziecie mnóstwo przepisów na świeże soki. Gdy nabędziecie nieco wprawy, sami stworzycie niesamowite kompozycje smakowe.

A oto kilka bardzo prostych propozycji:
1. 2 średnie pomidory, 1 duża marchew, 2 łodygi selera naciowego, 1 obrana limonka
2. 2 jabłka, pół buraka,1/2 obranej cytryny
3. 1 średni burak, 1 łodyga selera naciowego, 1 korzeń pietruszki, 0,5 cm korzenia imbiru
4. 3 buraki, garść szpinaku, 1 duży ogórek
5. 0,5 kg obranych pomarańczy, 2 obrane limonki
6. 3 jabłka, odrobina imbiru
7. 2 duże brzoskwinie bez pestek, 2 grejpfruty, 1 jabłko.

Smacznego!

Skóra pod oczami różni się od skóry w innych partiach twarzy. Jest cienka i delikatna, więc i wymaga specjalnego traktowania. Nic więc dziwnego, że specjaliści – dermatolodzy czy kosmetyczki – zalecają stosowanie w okolicach oczu osobnych, odpowiednio dobranych preparatów kosmetycznych. Poza tym wokół oczu nie można stosować preparatów, które po dostaniu się do oczu mogłyby im w jakikolwiek sposób zaszkodzić, przed czym z kolei przestrzegają okuliści.

Bardzo ważnym aspektem pielęgnacji skóry wokół oczu jest jej regularne i właściwe oczyszczanie, z demakijażem włącznie. Skóra, aby mogła wchłonąć potrzebne jej substancje nawilżające i odżywcze, musi najpierw zostać oczyszczona. Na jej kondycję, a tym samym na wygląd, mają również ogromny wpływ dieta i sen.

Domowe kuracje i maseczki pod oczy a profesjonalne kosmetyki i zabiegi

Jeżeli nie chcemy kupować specjalnych preparatów kosmetycznych do stosowania pod oczy, możemy skorzystać z tak zwanych domowych metod. Stosując domowe preparaty, poprawi się wygląd skóry, a wraz z tym również nasze samopoczucie, ale nie możemy oczekiwać od nich spektakularnych efektów, jakie zapewnią nam specjalne kosmetyki pod oczy czy też zabiegi medycyny estetycznej.

Kuracje redukujące opuchliznę okolic oczu

Proste, domowe zabiegi mogą pomóc zredukować opuchliznę okolic oczu. Zaliczają się do nich okłady z czarnej lub zielonej herbaty, rumianku (uwaga na alergie!) bądź świetlika. Wystarczy sporządzić odpowiedni napar, nasączyć nim płatki kosmetyczne i położyć je na zamknięte oczy, pozostawiając 15-20 minut. Opuchliznę zniweluje też nałożenie schłodzonych w lodówce okularów żelowych (do nabycia w drogerii) lub masaż owiniętą w ściereczkę kostką lodu.

Maseczki nawilżające i rozjaśniające cienie pod oczami

Domowe maseczki umożliwiają nawilżenie delikatnej i cienkiej skóry pod oczami i często powodują zniwelowanie nieestetycznie wyglądających sińców (cieni) pod oczami.

Maseczka z ogórka
Ogórek doskonale nawilża i rozjaśnia skórę pod oczami, a jest przy tym delikatny. Można go stosować na trzy sposoby – położyć na zamknięte oczy schłodzone plasterki świeżego ogórka (najlepiej gruntowego/ ekologicznego), maseczkę z odciśniętego, startego na tarce ogórka albo też zrobić okład z nasączonych sokiem ogórkowym płatków kosmetycznych. Po ok. 15 minutach należy usunąć plasterki, maseczkę lub płatki kosmetyczne i przemyć twarz chłodną wodą.

Maseczka z pietruszki
Nać pietruszki należy drobno pokroić, dodać 2 łyżeczki śmietany, jogurtu lub maślanki, wymieszać, a następnie nałożyć pod oczy i na zamknięte powieki. Po upływie 15 minut należy usunąć maseczkę i opłukać twarz ciepłą wodą.

Maseczka ziemniaczana
Należy zmiksować w blenderze lub zetrzeć na tarce pół surowego (najlepiej ekologicznego) ziemniaka i odcisnąć nadmiar soku, a powstałą papkę schłodzić 15 minut w lodówce. Następnie trzeba nałożyć maseczkę na powieki i pod oczy i po 15 minutach spłukać letnią wodą.

Maseczka z żelatyną
Należy rozpuścić pół łyżeczki żelatyny w odrobinie gorącej, przegotowanej wody, a następnie przestudzić. Nakładać ciepłą galaretkę w okolice oczu i odczekać do zastygnięcia, a potem usunąć, zmywając następnie ciepłą wodą. Maseczka ma działanie liftingujące.

Udanego relaksu!

W życiu osób starszych bardzo istotną rolę odgrywa pies, ponieważ sprawia, że są oni w lepszej kondycji psychicznej i fizycznej niż osoby, które nie posiadają czworonożnego przyjaciela.

Pies przyjacielem człowieka

Psy są nazywane często najlepszymi przyjaciółmi człowieka. Łatwo się przywiązują do swojego właściciela i są mu niezmiernie wierne. Właściciel może też skorzystać z codziennego kontaktu z psim przyjacielem. Głaskanie psa koi nerwy, obniża ciśnienie krwi i daje poczucie, że jest się potrzebnym. Poza tym pies reguluje przebieg dnia właściciela i aktywuje go do działania, ponieważ psa trzeba regularnie karmić i wyprowadzać na spacery. Dzięki temu starsi właściciele psów są mniej roztargnieni, lepiej zorganizowani i aktywniejsi od swoich rówieśników, którzy nie mają motywacji w postaci psa. Nie skupiają się też zbytnio na swoich problemach, lepiej o siebie dbają, są pogodniejsi i łatwiej nawiązują kontakty międzyludzkie.

Pies – trening dla ciała

Posiadanie psa zmusza do określonej aktywności fizycznej. Rano trzeba wstać, by wyprowadzić psa i go nakarmić. Zmusza to jego właściciela do zadbania o siebie, wyjścia na spacer czy na codzienne zakupy.

Spacery z psem to też znakomita okazja do umiarkowanego ruchu na świeżym powietrzu, dzięki któremu właściciel nie tylko się dotleni, ale również rozrusza kości i stawy. Na spacerze z psem właściciele spotykają także innych ludzi, z którymi łatwiej nawiązują kontakt, gdyż sam pies to już doskonały temat do rozmowy.

Niewielkiego psa można też zabierać na wycieczki rowerowe, chociażby na działkę. Wystarczy koszyk na kierownicę i odrobina cierpliwości, by przyzwyczaić czworonoga do takiej podróży.

Uwaga! Dla starszej osoby najlepszy będzie niewielki i w miarę spokojny pies, aby sprawiał swojemu właścicielowi radość a nie kłopoty.

Oglądając kreacje czołowych projektantów zawsze zastanawiam się, co naprawdę będzie można zobaczyć na ulicach w kolejnym sezonie. Tym razem prognozy się spełniły, a bohaterem sezonu jest kolor – również na paznokciach, bowiem moda na wybiegach to nie tylko ubrania, lecz także fryzury i makijaż.

Zabójcze kolory – jak nie na ubraniach, to chociaż na paznokciach!

Jednym z głównych trendów na wiosnę i lato 2012 są intensywne, wręcz neonowe kolory. Nie każda osoba jednak odważy się na pomarańczową bluzkę, żółte spodnie czy jaskrawe, niebieskie spodnie. Aby poczuć się choć odrobinę modnie, proponuję jaskrawe dodatki, na przykład buty czy torebkę, albo chociaż kolorowe, rzucające się w oczy paznokcie. Wybór lakierów do jaskrawego manikiuru i pedikiuru jest ogromny, bo oferują je niemal wszystkie marki – od tych najbardziej ekskluzywnych i drogich po zupełnie tanie. Jeżeli nie jesteście przekonane do nowości, wybierzcie tanie lakiery za kilka złotych. Może się zakochacie w nasyconej pomarańczy, żółci, fuksji, chabrze, czerwieni czy zieleni…

Pastele – nie każdej osobie pasują na ubraniach, ale na paznokciach już tak!

Drugim wiodącym trendem modowym na wiosnę i lato 2012 są pastelowe, pudrowe barwy – róże, żółcie, błękity, korale, brzoskwinia i mięta. Choć nie każdej osobie będzie dobrze w ubraniach w tej tonacji kolorystycznej, to na paznokciach prezentuje się ona znakomicie. Delikatne, pastelowe barwy są też dość uniwersalne i (jeżeli nie zabrania nam tego dress code), pasują także do szkoły czy pracy. Lakiery w pastelowej tonacji mają wszystkie wiodące marki. Wciąż modny pozostaje french manicure – również w pastelowej wersji.

Zabawne wzorki – na weekend lub wakacje

Modne są również – mniej lub bardziej szalone – fantazyjne wzorki na paznokciach. Niekoniecznie muszą to być eleganckie esyfloresy, lecz także cętki, geometryczne wzorki czy zabawne, barwne obrazki. Taki manikiur to świetna zabawa – wzorki można wykonać samodzielnie bądź skorzystać z naklejek czy stempelków do paznokci. Mimo iż granicą jest w tym przypadku nasza fantazja, to pamiętajcie, że takie fantazyjne wzorki nie są odpowiednie do pracy czy na oficjalne spotkania, lecz raczej na wyjścia w czasie wolnym.

Uwaga! Konkurs na najładniej ozdobione i modne paznokcie na Facebooku!

Jeżeli malowanie paznokci sprawia Wam frajdę i chcecie pochwalić się swoimi dziełami na paznokciach, weźcie udział w organizowanym przez MyDeal konkursie! Do wygrania są atrakcyjne zestawy kosmetyków marki IsaDora. Pamiętajcie, by najpierw zapoznać się z regulaminem zabawy. Powodzenia!

Kaki – egzotyczny owoc rodem z Azji

Kaki, nazywany też persymoną, hurmą czy hebankiem, to czerwono-pomarańczowy owoc, wywodzący się z Azji (Chiny, Japonia, Korea), gdzie uprawia się go od około 2000 lat. Plantacje kaki znajdują się także poza Azją – w Kalifornii, Brazylii, Izraelu czy w regionie Morza Śródziemnego.

Dojrzałe owoce zbiera się dopiero, gdy opadną liście. Twarde owoce można przechowywać w lodówce do maksymalnie 2-3 tygodnie, ale dojrzałe, miękkie owoce trzeba zjeść od razu (w lodówce wytrzymają do 2-3 dni).

Kaki – słodkie źródło witamin i minerałów

Kaki to niewielki owoc, przypominający nieco pomarańczowo-czerwone odmiany pomidorów. Jest bardzo słodki i ma galaretowatą konsystencję.

Kaki jest znakomite na słodki deser. Zawiera 13-19 procent glukozy i fruktozy, ale jest też bogatym źródłem witamin i minerałów – w jego skład wchodzą prowitamina A, witamina C, karoteny, fosfor, wapń, żelazo, potas i magnez.

Spożywanie tego owocu nie tylko zaspokaja apetyt na słodycze, ale pozytywnie wpływa na stan skóry i oczu oraz zapobiega miażdżycy i nowotworom.

Jak jeść kaki?

Kaki spożywa się najczęściej na surowo, bez skórki. Ma morelowo-brzoskwiniowy smak o lekkim aromacie wanilii i jest bardzo słodkie. Miąższ można wybrać łyżeczką bądź obrać owoc i pokroić na plastry albo w kostkę. Przed spożyciem warto skropić go sokiem z cytryny albo limonki.
Surowy owoc stanowi znakomity dodatek do sałatek owocowych i lodów. Używa się go również do przyrządzania galaretek, dżemów i sosów słodko-kwaśnych. Suszone owoce przypominają smakiem figi.

Jeden owoc ma wartość energetyczną wynoszącą 73 kcal.

Owoce kaki dostępne są na większych targowiskach, ale przede wszystkim w supermarketach, gdzie kupuje się je na sztuki (ok. 0,50-2,00 zł) lub na wagę (1 kg – ok. 4-7 zł).

Moda na wiosnę 2012 proponuje aż trzy wersje kolorystyczne, tak więc znowu mamy dla każdego coś miłego.

Trend 1: Biel

Biel kojarzy się z czystością i słonecznym latem. Wiosną 2012 będzie się ją nosić solo albo w klasycznym połączeniu z czernią. Co więcej, modne będą – uważane dotąd za kiczowate – białe buty!

Nie czekajcie więc do lata i wyciągajcie już teraz z głębi swoich szaf białe bluzki, spodnie, żakiety, spódnice, a nawet sukienki i buty!

Wyrazisty makijaż ożywi zwiewny wizerunek!

Trend 2: Pastele

Zwolenniczki delikatnych, pastelowych barw ucieszy nowy trend propagujący – trochę ostatnio zapomniane – delikatne, pudrowe kolory. Do szaf i na ulice powracają dumnie pudrowe róże, łagodne beże i kremy, zgaszone błękity, delikatne morele i brzoskwinie oraz subtelna, miętowa zieleń.

Pamiętajcie tylko, że zanim się kupi pastelową kreację, warto stanąć przed lustrem, by sprawdzić, jak w danym kolorze będzie się wyglądać.

Delikatny strój może uzupełniać nieco bardziej wyrazisty makijaż, ale odpowiedni do całości będzie też neutralny nude look.

Trend 3: Nasycone barwy

Dziewczyny i kobiety gustujące w żywych, nasyconych kolorach nie będą tej wiosny wcale skazane na nudne dla nich pastele, bowiem w tym sezonie najbardziej rzucającym się w oczy trendem będą mocne barwy – czerwienie, fuksje, chabry, fiolety, cytryny i pomarańcze.

W ubrania w intensywnych barwach można ubrać się od stóp do głów, łączyć je z bielą, beżem czy czernią lub dowolnie ze sobą zestawiać.

Całość niech uzupełni makijaż typu smokey eye lub chociaż mocno podkreślone rzęsy.

Aby makijaż był jak najtrwalszy, potrzebne są nie tylko dobrej jakości kosmetyki kolorowe – trzeba go też starannie wykonać oraz najlepiej jeszcze utrwalić. Jak to zrobić?

Bazy pod makijaż

Jednym z dość powszechnych kosmetyków przedłużających trwałość makijażu są bazy, które stosuje się pod podkład, cienie, tusz do rzęs czy pomadkę. Wygładzają one powierzchnię, zapobiegają szybkiemu wchłanianiu się kosmetyku w skórę i zwiększają jego przyczepność. Dzięki bazie kosmetyk kolorowy utrzyma się dłużej i zachowa świeżość.

Bazy pod makijaż ma w ofercie większość obecnych na rynku firm kosmetycznych, oferujących kosmetyki do makijażu.

Utrwalacze makijażu, czyli fiksery

Istnieją też utrwalacze, które stosuje się nie pod makijaż, lecz na makijaż. Utrwalacz (zwany też często fikserem) utrwala gotowy już makijaż. Występuje on w postaci sprayu, którym spryskuje się pomalowaną twarz i dekolt. Fikser działa podobnie jak lakier do włosów, jest bezpieczny i potrafi utrwalić makijaż nawet do 8-9 godzin, zabezpieczając go przed ścieraniem, potem a nawet wodą.

W celu utrwalenia makijażu należy spryskać twarz i dekolt cienką warstwą z odległości ok. 20 cm. Początkowo występuje uczucie ściągnięcia, ale po paru chwilach ono ustępuje, nie powodując dyskomfortu.

Fiksery, czyli utrwalacze w sprayu mają w swojej ofercie m.in. marki Kryolan i Sephora.

Utrwalacze w pudrze i w żelu

Niektóre z firm oferują również utrwalacze w pudrze (do twarzy) lub w żelu (do brwi i rzęs). Należy je stosować zgodnie ze wskazówkami danego producenta.

Makijaż permanentny

Jeżeli marzy się Wam trwały makijaż, czyli taki który wytrzyma kilka lat, to też jest to możliwe. Usługę makijażu permanentnego oferuje wiele gabinetów kosmetycznych. Najbardziej popularne są kreski na oczach i makijaż ust. Makijaż permanentny przypomina kolorowy tatuaż.

Gdy nie ma się więc w zanadrzu gotowych maseczek, można bez problemu przyrządzić je, wykorzystując kuchenne zapasy. Tym razem głównym składnikiem będą oczywiście produkty mleczne.

Mleczna maseczka oczyszczająco-wygładzająca

Składniki
2 łyżki płatków owsianych, 4 łyżki mleka, 1 łyżeczka miodu
Sposób postępowania
Włóż składniki do rondelka. Podgrzewaj na małym ogniu i mieszaj, by powstała papka. Gdy płatki zmiękną, zdejmij rondelek z kuchenki i przełóż papkę do miseczki. Ciepłą jeszcze maskę nałóż na oczyszczoną uprzednio twarz i pozostaw na 15-20 minut. Następnie zmywaj papkę kolistymi ruchami (efekt peelingu) letnią wodą. Na koniec opłucz skórę chłodną wodą, by pory się zwęziły.

Maseczka twarogowa dla cery tłustej

Składniki
1 łyżka chudego twarogu, 1 łyżeczka płynnego miodu, 1 łyżeczka soku z cytryny, 2 łyżki mleka
Sposób postępowania
Włóż do miseczki pokruszony twaróg, a następnie dodaj pozostałe składniki, ucierając je na jednolitą papkę. Nanieś miksturę na oczyszczoną wcześniej skórę twarzy i pozostaw na 10 minut. Spłucz maseczkę ciepłą wodą, na koniec opłukując twarz zimną, by pozamykać poszerzone pory.

Maseczka śmietankowa dla cery wrażliwej

Składniki
1 brzoskwinia, 2 łyżeczki słodkiej śmietany
Sposób postępowania
Rozgnieć widelcem obraną ze skórki i wypestkowaną brzoskwinię, po czym dodaj do niej śmietanę i wymieszaj, by powstała papka. Nałóż maseczkę na oczyszczoną już twarz i pozostaw na 15 minut. Potem spłucz ją letnią wodą.

Mleczna kąpiel dla suchych dłoni

Składniki
filiżanka mleka, filiżanka naparu z rumianku
Sposób postępowania
Zaparz w filiżance herbatkę rumiankową, a następnie wymieszaj ją z mlekiem. W ciepłej miksturze kąp kilka minut dłonie, po czym je delikatnie osusz. Powtarzaj czynność kilka razy w tygodniu, a dłonie staną się ponownie gładkie.

Wiosenne przesilenie – przyczyny i objawy

Wiosenne przesilenie to rezultat zmian, jakie zachodzą na przełomie zimy i wiosny w przyrodzie oraz w naszym organizmie. Zimą prowadzimy mniej aktywny tryb życia, nasza dieta jest znacznie uboższa w witaminy i minerały, brakuje nam słońca. Po kilku miesiącach zaczynamy odczuwać znużenie i nie możemy doczekać się wiosny. Ku naszemu zdziwieniu, gdy zaczyna nadchodzić, nie mamy ani siły, ani nastroju, by się nią cieszyć. Dlaczego?

Na przystosowanie się do nowego trybu życia organizm potrzebuje około miesiąca czasu. Zmiany dotyczą całego organizmu człowieka. Tak na przykład: stopniowo wzrasta częstotliwość oddechu, zwiększa się krążenie, przyspiesza przemiana materii, a wraz z tym wzrasta poziom hormonów. Jednocześnie następują zmiany w przyrodzie, które nie zawsze mają korzystny wpływ na funkcjonowanie człowieka. Cieszymy się z ciepła, intensywniejszego i dłuższego nasłonecznienia i pojawiającej się zieleni, ale warunki pogodowe się wahają. To wszystko wpływa na naszą kondycję fizyczną i psychiczną, powodując tzw. wiosenne przesilenie, którego objawami mogą być:
- niepokój i rozdrażnienie
- zmiany nastrojów
- przygnębienie
- uczucie notorycznego zmęczenia i osłabienia
- bóle głowy
- obniżona odporność i przeziębienia
- słaba kondycja fizyczna i psychiczna.

Sposoby na wiosenne przesilenie

Wiosenne przesilenie trwa kilka tygodni, ale bywa bardzo uciążliwe. Stosując kilka sprawdzonych trików, można jednak złagodzić jego objawy i ułatwić sobie wiosenną przemianę.

Najważniejszą sprawą jest odpowiednia ilość snu – nie za dużo, ale też nie za mało. Wypoczęty organizm będzie mógł łatwiej uporać się z nadchodzącymi zmianami.

Kolejnym aspektem jest dieta, którą powinna być nieco lżejsza, zrównoważona, bogata w witaminy i minerały, których po zimie w organizmie z pewnością brakuje.

Aby pobudzić organizm do aktywności, trzeba zapewnić sobie coraz więcej ruchu – najlepiej na świeżym powietrzu. Na początek odpowiednie będą spacery, potem marsze z kijkami albo jazda na rowerze, a potem może nawet bieganie czy jazda na rolkach. Organizm się przy tym dotleni, poprawią się krążenie i przemiana materii, a my się po prostu rozruszamy. Dobrze też zrobi nam trochę więcej naturalnego światła i wiosenne ciepło.

Objawy przesilenia potęgować będą niedobór lub nadmiar snu, stres, ciężka i mało urozmaicona dieta, brak ruchu i ciągłe przebywanie w pomieszczeniach.

Pamiętajmy również, by na nowy tryb życia przestawiać się nie gwałtownie, lecz sukcesywnie, by nie szokować organizmu, bo to też nie wyjdzie nam na dobre.

Dzięki odpowiedniej pielęgnacji skóry twarzy można jednak sprawić, że pory będą mniej widoczne, a cera nabierze tym samym ładniejszego i świeżego wyglądu.

Oczyszczanie skóry z rozszerzonymi porami

Podstawą właściwej pielęgnacji skóry jest jej gruntowne oczyszczanie. Jeżeli twarz jest pokryta makijażem, wieczorem należy go starannie usunąć, korzystając z płynu micelarnego lub lekkiego mleczka. Twarz z poszerzonymi porami należy myć ciepłą (ale nie gorącą!) wodą, spłukując ją na koniec chłodną, dzięki czemu pory zostaną oczyszczone, a następnie zwężone. Osoby o cerze tłustej powinny korzystać z żelu antybakteryjnego lub z drobinkami peelingującymi, a pozostałe z delikatnych żeli myjących.

Raz lub dwa razy w tygodniu warto zrobić sobie peeling, który oczyści skórę, a więc i pory. W przypadku cery tłustej lub normalnej stosuje się peelingi mechaniczne (scruby), a w przypadku pozostałych typów cery poleca się delikatniejsze peelingi enzymatyczne.

Pielęgnacja skóry z poszerzonymi porami

Gruntownie oczyszczona skóra lepiej chłonie substancje odżywcze. Doskonałym rozwiązaniem są maseczki oczyszczająco-ściągające, które dodatkowo oczyszczają cerę, ale też ją odżywiają i zwężają pory. Jeżeli nie ma się w domu gotowego specyfiku, wystarczą plastry ogórka położone na twarz na kilka minut albo piana z białek. W sklepach warto szukać maseczek z ogórkiem, pomidorem, brzoskwinią czy aloesem. Znakomite działanie mają też glinki – zielona do cery tłustej, czerwona - naczynkowej, a biała - wrażliwej. Raz na jakiś czas pomoże też masaż kostkami lodu (np. z dodatkiem soku z cytryny lub naparu szałwii).

Oczyszczoną i odżywioną skórę należy regularnie nawilżać lekkim kremem, a unikać ciężkich i tłustych specyfików, które zatykają pory (wyjątkiem są np. niektóre olejki o działaniu regulującym łojotok).

Do makijażu cery z poszerzonymi porami warto stosować kosmetyki mineralne, które nie zatykają porów, chłoną sebum i nie powodują podrażnień.

Na kłopoty z cerą? Kosmetyczka albo lekarz!

Jeżeli codzienna pielęgnacja skóry nie daje oczekiwanych rezultatów, warto udać się do gabinetu kosmetycznego lub medycyny estetycznej na mikrodermabrazję, peeling chemiczny, kawitacyjny lub laserowy, dzięki czemu pozbędziemy się zanieczyszczeń, a odżywiona profesjonalną maską skóra będzie wręcz promienna. Pamiętajmy, że głębokie peelingi powinien wykonywać lekarz dermatolog lub lekarz medycyny estetycznej.